Ik ontdekte door op mijn wolkje te gaan zitten dat de antwoorden al schrijvend als vanzelf naar me toe kwamen.

Zo ben ik gaan zitten met de vraag:
‘Waarom had ik juist die ouders, wat is daar de reden van?’

Maar wat is dan dat wolkje?

Het idee kwam als vanzelf tot mij op een moment dat ik wat filosofischer werd en mij begon af te vragen waarom de dingen gebeuren zoals ze gebeuren.
Ik was destijds helemaal niet met spirituele dingen bezig. Het was rond mij 33ste jaar en dat blijkt een leeftijd te zijn waarop veel mensen contact krijgen met hen bestemming.
In mijn boek  ‘Lunaren’ heb ik daar veel aandacht aan besteed.

citaat uit het boek:
…………..In een van de boeken van Melly Uyldert vind ik (weer bij toeval) de volgende tekst:
‘Uit een boek over de levens van grote wijsgeren, profeten en leraren blijkt, dat zij allen zich op hun 33ste levensjaar bewust werden van hun geestelijke bestemming en dat hun op dat levenstijdstip ook de kracht toestroomde om aan de verwerkelijking daarvan te beginnen. Zij konden van dat ogenblik af niet laten, ervan te getuigen in de wereld.’

Stel je nu eens voor:
..dat er een plan klaar ligt voordat je in dit leven stapt.
..dat je al allemaal afspraken hebt gemaakt met de mensen die je ontmoet, of
..dat je opdrachten meekrijgt van een gids, een engel of van God himself.
Stel dat je daar nu weer contact mee kunt krijgen.
Het komt mij zo logisch over.

  • Vanuit de NLP leerde ik te reageren vanuit: ‘Stel dat het waar is, dan……?’ (het doen alsof)
  • Vanuit de astrologie kan ik niet anders dan er van uitgaan dat je een blauwdruk vanuit de ‘sterren’ meekrijgt in dit leven. Dat heet dan: je horoscoop.Vooral de Zwarte Maan en de Noordknoop triggeren mij om te zien wat ik zoal heb meegekregen. (Zie mijn main-website: www.noordknoop.nl )
    In 2016 komt daar de Evolutionaire Astrologie nog eens bij en bevestigt me alleen maar in waar ik mee bezig ben
  • En dan het schrijven op zich, dat heb ik mijn hele leven al gedaan, dus wat let me om die grote duim te pakken en er uit te laten komen wat komt.
    Het is dan mijn waarheid van dát moment en het geeft een goed gevoel.
    Het zal mijn waarheid blijven totdat ik andere inzichten krijg.

Deze attributen daagden mij uit en ik ben aan de slag gegaan.
Je kunt de uitkomsten op deze website lezen en misschien zelf ook geïnspireerd raken.

Op de verhalenpagina vind je wat speelse experimenten,
de eerste verhalen, zodat je een idee krijgt hoe het werkt.

De volgende verschijnen in de berichtenpagina, te beginnen bij Tineke 4.

Ik hoop zo dat er ook andere berichten volgen van mensen die deze manier van het ophalen van kosmische kennis ook hebben geprobeerd of het willen gaan proberen.


 

dikke duim

Doel van deze site is o.a. het stimuleren van anderen om met deze methode ook te experimenteren.
Ik voel me soms zo op een eilandje zitten als ik met dit soort dingen bezig ben.

Dus, laat je eigen verhalen met een serieuze levensvraag uit je duim opkomen.
Stuur dit naar me op en dan plaats ik het op deze website.

Zo krijgen we meer verhalen, die mogelijk herkenbaar zijn.
Bedenk dat je uniek bent en dat je alleen jouw eigen verhaal via je eigen kanaal, jezelf,  kunt laten opkomen.

SUCCES en ik hoop écht van je te horen.

Eén gedachte over “waar gaat dit over?

  • 9 juli 2018 om 12:35
    Permalink

    PLUTO GING MIJN ZWARTE MAAN-KANAAL IN…

    Als door de bliksem getroffen, voel ik de ziele-pijn.
    Diep van binnen speelt een eenzaam kwellend proces zich in mij af.
    Beelden doemen op. Gaande deze reis, vormt zich deze tot een ware film.
    Het is alsof ik gek word! Het dringt zich aan mij op, ik kan er niet aan ontkomen.
    Haast onafgebroken moet ik huilen, er komt geen einde aan!
    d.d nacht 9/10 Jan.2016.

    Het kind in mij, kwetsbaar en lichtgeraakt, huilt.
    Geraakt-verwond. Steeds stiller gaat de tijd voorbij.
    Telkens weer moeten aanhoren hoe zeer ik niet deugde, in de ogen van mijn (gereformeerde) ouders.
    Hetgeen ik zei te ervaren, zei te weten, te voelen en zien, was mijn beleving -destijds!

    Ik had teveel fantasie, ik wist niet waar ik het over had!
    Ik mocht de goden niet verzoeken en mijn mond houden!
    Ik moest me niets verbeelden, ik was Onze Lieve Heer niet!
    Ik was in dienst van God en moest me nederig opstellen!
    En v.t.t.t was ik een duivels-kind!

    Kwetsbaar kind, lichtgeraakte ziel. Diep geraakt, verwond, verstilt in haar kracht te over-leven.
    Star stug en volhardend een houding aangenomen als pleister op de wond.
    Mezelf ondergeschikt makend, op zoek naar erkenning!
    Op dit punt, mezelf zijn gaan ontkennen!
    Een eindeloze weg ingeslagen, het eigenlijke doel voorbij!
    Geen ware voldoening voor mezelf gekregen, maakte dat ik mezelf tegen kwam.
    Omstandigheden ontaarde in complete chaos en was ik, fysiek de wanhoop nabij.
    Dat deed mij naar binnen keren, op zoek naar mezelf. Ziels (h)erkenning?

    Toen kwam de DOOD, als zout op een open wond…
    Acceptatie van het verleden en het loslaten daarvan, zijn een diepgaand eenzaam proces, deze doet de emotie ontbinden.
    Tot in detail komen de beelden nu voorbij, het is een film in HD kwaliteit, de geluiden idem kwaliteit.
    Ik ben actief-aanwezig in deze film en beleef deze film.
    Mijn beleving is multidimensionaal;
    mijn zintuigen doen mee en voel ik op ziele-niveau, wat of dat het met me doet!!
    Confrontatie op het punt van herstel, dien ik het innerlijk kind in mij te erkennen.
    Verbinden met mijn ziel, geeft vertrouwen en moed, moed om te groeien.
    Het ego voorbij, kwetsbaar mogen en kunnen zijn.
    Zelfbewustzijn en zelfvertrouwen dragen bij tot innerlijke rust.
    Het innerlijk kind voeden en koesteren geven energie!
    “Fijne” energie vult mijn hart!
    Lichaam-Ziel en Geest in balans te ervaren is pijnlijk mooi, zoete- tranen komen…
    Ik mag er zijn, zoals ik ben en ga ervoor een goed mens te zijn.
    Pas dan kan ik een goed echtgenote en moeder zijn.
    Ik begrijp dat ik verre van geschikt was, maar vergeef mezelf hierin.
    Met volle overtuiging verwacht ik dit steeds beter te kunnen invullen.
    Ik voel het als een uitdaging!
    Het doet me open staan naar de toekomst, hoe dan ook.
    Liefdevol word ik gedragen op mijn pad, dit geeft mij” de drive!”
    De Goddelijke energie stroomt weer door mijn lijf, lichaam ziel en geest bloeien op en mogen als eenheid verder.
    Ik ben kapitein op mijn eigen schip en vaar de levenszee op.
    De zekerheid dat ik gered zal worden is een sterk en betrouwbaar anker voor het leven.
    Ik heb de regie, ik sta aan het roer en bepaal de koers.
    Het avontuur tegemoet!
    De horizon is eindeloos maar niet beangstigend, ik vaar op mijn innerlijk kompas.
    Mijn gidsen varen immers mee, wij zijn een team.
    “MIJN DANK IS GROOT!”

    Annie.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *